باغ کاغذی

فرهنگ حسینی را بیاموزیم و مروج آن باشیم

همشهری بزرگوار!
سلام…
نذری داری !؟ قبول باشه
تو پخش نذری همسایه کمک حال شونی!؟خداقوت
ایستگاه صلواتی داری!؟خيلی‌ هم عالی
زنجیر میزنی !؟
راننده ی هیئتی!؟
برای برپایی نماز کمک میکنی!؟؟
دمت گرم…
مطمئنا هر کاری میکنی برای عرض ارادت به امام حسین و بس..
همه ی این کارا قشنگه و قطعاً در پیشگاه خداوند اجر و ثوابش محفوظه..
چیزی که با این عشق و ارادت نامأنوسِ و حتی ممکنه تو ثواب و پاداش عزاداری مون اِنقُلت بیاره
زباله ریختن ماست
بله! زباله ای که نه تنها چهره ی شهر و محله مون رو زشت و نازیبا میکنه و منشأ بیماریه؛
تصویر نامناسبی از محب امام حسین به نمایش میزاره…
خدا رو خوش نمیاد به خاطر راحتی ما کمر چهار نفر خم بشه…
دست و پایی درد بگیره و ما پیش وجدان مون خوشحال باشیم که توفیق عزاداری داشتیم!!
کاری نکنیم عزیزانی که زباله ها رو جمع میکنن تنشون بلرزه از اسم نذری امام حسین…
کافیه روزای تاسوعا و عاشورا یه لیوان پلاستیکی یا یه قمقمه برای بچه مون توی کیف مون بزاریم برای نذری های نوشيدني ..
یا یه نایلون برای زباله ها، همراه مون باشه!
تا میتونیم کمتر لیوان یه بار مصرف استفاده کنیم
اگر هم ناچار شدیم حتما تا اولین سطل زباله اونو نگه داریم
باور کنیم نگه داشتن یه لیوان مچاله شده تا رسیدن به اولین سطل زباله یا بردنش به خونه نه سختِ نه زشت…
زشت اینه که شربت رو سر بکشیم و لیوانش رو پرت کنیم رو آسفالت…
زشت اینه که جلوی بچه مون که چشمش به ماست آشغال خوراکی نذری رو روی زمین رها کنیم…
یادمون نره محب امام حسین زباله شو کف خیابون رها نمیکنه
نمیگه این همه آشغال ریخته اینم روش، فرقی نمی‌کنه؛ واقعا فرق میکنه..
به بقیه نشون بدیم شیعه علی و حسین علیهم السلام فرهنگ و شخصیت و ادب داره
این زمین امانته
امانت دار باشیم
و عصر عاشورا نشون بدیم راه و رسم شیعه بودن رو بلدیم…

قال الامام الصادق(ع):«معاشر الشیعه! کونوا لنا زینا و لا تکونوا علینا شینا، قولوا للناس حسنا، و احفظوا السنتکم و کفوها عن الفضول و قبح القول»
ای شیعیان ما! آبرو و زینت ما باشید،‌ و باعث ننگ و بی‌آبرویی ما نباشید، با مردم خوب صحبت کنید، زبانتان را حفظ کنید و از حرف‌های اضافی و زشت بپرهیزید

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

تاسوعا و عاشورای حسینی تسلیت باد

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

نکته های اخلاقی ناب و آموزنده

در داستان حضرت یوسف اگر قدری دقت کنیم،

دو بار کلمه قمیص یا پیراهن آمده است.
پیراهن یوسف را برادرانش نقشه کشیدند و غرق خون کردند اما یادشان رفت پاره کنند و وقتی به نزد پدر برای شهادت دادن به گناه خود آوردند و گفتند:

گرگ برادرمان را خورده است و ما بی‌گناهیم!
پیراهن شاهد نشد و پدرشان فهمید دروغ می‌گویند.

در داستان دیگر با این‌که پیراهن یوسف وقتی از پشت پاره شد یوسف دنبال سند بی‌گناهی خود نبود ولی خدا پیراهن را سند بی‌گناهی یوسف کرد. پس بدانیم،

نتیجه‌ی اخلاقی این داستان این است خواستم بگم

خدا از هرچه بخواهد برای بی‌گناهی بنده مؤمنش از خلایقش سند درست می‌کند

بقول معروف :

اگر الله یار است هیچ غم نیست
اگر دشمن هزار است هیچ غم نیست

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

دنیا، محل تامین ره توشه آخرت

هر کسی از این دنیا می تواند ره توشه برای آخرت بگیرد؛ اینجا مرکز درآمد و اقتصاد است، چون هر کسی به جایی رسیده است از درست رفتاری و درست گفتاری و درست کرداری خود در دنیا به آنجا رسیده است. (و دار غنیً لمن تزوّد منها)*؛ #امیر_المومنین فرمود: این زاد و توشه را از همین جا باید گرفت. هر کس کار خیری کرد، به خودش خدمت می کند و نتیجه خودش را می بیند.

📚 نهج البلاغه / حکمت ۱۲۱

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

غبار کربلا مانع آتش

فاضل کامل سید الواعظین مرحوم سید محمود امامی اصفهانی (رحمة اللّه علیه ) نقل نموده اند:
یکی از خلفای بنی مروان اولاد دار نمی شد به مقتضای عقیده فاسد خود نذر کرد که اگر خدا پسری به او بدهد، او را بر سر راه زوّارهای حضرت سیدالشهدأ علیه السلام بفرستد، و آنها را به قتل برساند.

اتفاقا بعد از مدّتی خداوند پسری به او عطاء می نماید، تا اینکه بزرگ میشود و به او وصیت می کند که باید بروی سر راه زوّارهای حسین علیه السلام و آنها را به قتل برسانی.

پسر شبی در خواب دید قیامت است و ملائکه غلاض و شداد جمعی را می برند بسوی جهنّم، تا یک شخص را آوردند بکشند بسوی آتش، رسول خدا (ص ) به ملائک فرمود: اگر چه این مرد گناه کار است لیکن شما نمی توانید او را به جهنّم ببرید زیرا روزی به زمین کربلا می گذشت غباری از آن زمین بر بدن او نشسته است.

عرض کردند: غبار را از او می شوئیم، حضرت فرمود: غبار را میشوئید امّا چشم او که به بقعه و بارگاه فرزندم حسین علیه السلام افتاده نمی شود که بشوئید.

پس ملائکه عذاب او را رها کردند و ملائکه رحمت آمدند و او را به بهشت بردند. آن پسر از خواب بیدار شد و از قصد فاسد خود بر گشت و توبه نمود و فورا به زیارت آن حضرت رفت و زوار را حرمت و نوازش می کرد.

📚پی نوشت:
ثمرات الحیوة . کرامات الحسینیه ج 1 ص 202.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

داستان مردی که بااشاره امام علی (ع) به دونیم تقسیم شد!

مَرّة بن قیس از اعیان و اشراف عرب و صاحب قبیله بزرگی بود. او یک‏صد هزار نفر لشکر مسلح داشت. مهمترین خصوصیت او دشمنی با امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) بود.
او وقتی با خبر شد که مردم از اطراف و اکناف به زیارت قبر حضرت می‏روند. و به بارگاه حضرتش احترام می‏گذارند، خشمناک و عصبانی شد و گفت می‏روم و گنبد و بارگاهش را خراب کرده و قبر حضرتش را محو می‏نمایم.
او با لشکریانش به طرف نجف رفت. کسی هم جرأت مقابله با او را نداشت، بنابراین او بدون هیچ مقاومتی وارد شهر شد و با چکمه داخل حرم مقدّس گردید، وقتی به نزدیک صندوق مطهر درون ضریح رسید، چون قصد نبش قبر امیرالمؤمنین را داشت ناگهان انگشت مبارک حضرت از شکاف صندوق بیرون آمد و با اشاره ‏ای او را به دو نیم تقسیم نمود.

ابوالقاسم فردوسی در این مورد چنین سروده است:
شهی که زد به دوانگشت مُرّه را به دو نیم
بری قتل عدو ساخت ذو الفقار انگشت

جسد مَره چون قطعه سنگی شده بود، بدون اینکه قطره‏ای خون بریزد.او را ازحرم بیرون آورده و در کنار دروازه نجف انداختند. و تا مدتها جسد در آنجا بود، هر حیوانی که به جسد می‏رسید، روی آن بول می‏کرد. بالاخره بستگان او و یا دشمنان حضرت علی (علیه السلام) جسد را برداشته و او را دفن کردند.

در داخل ضریح مبارک در جهت جنوبی صندوق مطهر نزدیک سر مبارک جایگاه مقدس و مبارکی قرار دارد که به آن مَوضِعُ الاِصبَعَین به معنی جایگاه دو انگشت می گویند.

📗 نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام فی شرح شرائع الاسلام، ج34، ص62.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

حسین و بذل همه هستی اش

در زیارت اربعین فراز «و بذل مهجته فیک لیستنقذ عبادک من الجهالة و حیرة الضلالة» در مقام تبیین جریان فداکاری و انقلاب کربلا، عمق مصیبت سیدالشهدا(ع) را بیان و در حقیقت، موضع گیری ایشان را در جریان قیام و انقلاب کربلا مشخص می کند.
بذل مهجه» یک دستور است برای مقاومت. حسین دوستی چیز آسانی نیست، ادعای عشق ابی عبدا…(ع) به اینکه فقط مصائب امام حسین(ع) و اهل بیتش را بگویند و ما اشک بریزیم، تمام نمی شود. حسین دوستی برای دل داده ابی عبدا…(ع) خیلی هزینه دارد. کسی که ادعای عشق به ابی عبدا…(ع) می کند، در مقاومت در راه دین و مقاومت در راه اعتلای کلمةا… و حاکمیت اسلام آن قدر باید ایستادگی کند که خود سیدالشهدا(ع) ایستاد و مقاومت کرد.
این آدم حسین(ع) را دوست دارد، در غیر این صورت اگر دریاها گریه کنند و در راه مقاومت در مسیر دین تا آنجا مقاومت نکند، به امام حسین(ع) کاری ندارد.
همه ما مخاطب کلام سیدالشهدا(ع) هستیم. اگر بذل مهجه کردیم، یعنی از آبرو، شخصیت، پول و قدرت، زن و فرزند، زندگی و حتی جان‎دوستی خود گذشتیم و همه را در راه خدا فدا کردیم، فقط برایمان حاضربودن در کمک امام معصوم معنا خواهد داشت و اینجاست که ما می توانیم جزئی از لشکر کربلا باشیم؛ اما اگر زندگی برایمان بیش از حق ارزش پیدا کرد، اگر جان و مال و مقام و آبرو و خانواده برایمان عزیزتر از دین خدا بود، دیگر نه فقط این است که از کاروان ابی عبدا…(ع) عقب خواهیم افتاد، بلکه این خطر وجود دارد که خواسته یا ناخواسته با کاروان یزید همراه شویم.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

اثر حرف نادرست

امام محمد باقر علیه‌السلام:
روز قیامت، آدمی را حاضر می‌کنند که در دنیا هیچ خونی نریخته است، اما به اندازه ظرف حجامت، یا بیشتر، به دست او خون می‌دهند و به او می‌گویند:
این سهم تو از خون به ناحق ریخته شده‌ی فلان شخص است.
آن شخص عرض می‌کند:
پروردگارا! تو خود می‌دانی تا زمانی که زنده بودم، خونی نریختم!
به او گفته می‌شود:
بله، اما تو از فلان کس، فلان سخن را شنیدی و به زیان او بازگو کردی و همان سخن، زبان به زبان گشت تا به گوش فلان ستمگر رسید و به سبب همان حرفی که تو زده بوی، او را کُشت. حال این بهره‌ی تو از خون اوست.

📚 الکافی، ج ۲، ص ۳۷۰

‌‌‌‎‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‎

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.