در فرهنگ اسلام، عبادت فراتر از نمونه هايي چون نماز و روزه است. همه كارهاي شايسته اي كه به نفع مردم نيز باشد، عبادت است.

در اينجا به برخي از كارها كه در اسلام، عبادت به حساب آمده، اشاره ميكنيم:
1: تفكر در كار خدا

امام صادق عليه السلام مي فرمايد:

عبادت، زياد نماز خواندن و روزه گرفتن نيست، همانا عبادت، انديشيدن در امر خداست.

تفكري كه انسان را به خدا نزديك و آشنا سازد عبادت به حساب آمده است.
2 : كسب و كار

رسول خدا صلي الله عليه و آله فرمود:

عبادت، هفتاد بخش است، برترين آنها طلب حلال و به دنبال روزي رفتن است.
3 : آموختن دانش

پيامبر اسلام صلي الله عليه وآله فرمود :

كسي كه از خانه به دنبال آموختن دانش بيرون برود، تا با آن، باطلي را رد كند و گمراهي را به هدايت بكشد.

كار او همچون چهل سال عبادت است.
4 : خدمت به مردم

روايات بسياري است كه خدمت به مردم و رسيدگي به مشكلات آنان را از بسياري از عبادت ها و حج مستحب، به مراتب برتر به حساب آورده است. به قول سعدي :

عبادت به جز خدمت خلق نيست

به تسبيح و سجاده و دلق نيست

روايت شده كه شيطان ، به درگاه فرعون آمد، و در را كوبيد، فرعون گفت : كوبنده درب كيست ؟ شيطان گفت : اگر خدا بودى ، مى فهميدى چه كسى درب را مى كوبد، فرعون گفت : اى ملعون داخل شو، شيطان گفت : ملعونى بر ملعونى وارد مى شود، پس داخل شد، فرعون به او گفت : چرا بر آدم سجده نكردى تا رانده درگاه خدا و مورد لعن خدا واقع نشوى ؟ در جواب گفت چون مانند تو در صلب آدم بود، فرعون به او گفت : آيا بدتر از من و از خودت بر روى زمين سراغ دارى ؟شيطان در جواب گفت : انسان حسود از من و از تو بدتر است چون حسد عمل نيك انسان را مى خورد، همچنانكه آتش هيزم را مى خورد و مى سوزاند.

منبع: زهر الربيع

بزرگان دين گفته اند: عجله كار شيطان است مگر در چند مورد
1- وقت نماز كه رسيد بايد عجله نمود كه وقت فضيلت آن نگذرد.
2- در دفن ميت بايد در صورت امكان عجله نمود.
3- در مورد دختر شوهر دادن در صورت امكان بايد شتاب كرد.
4- در اداى قرض بايد عجله نمود.
5- وقتى مهمان وارد خانه شد در غذا و طعام دادن به او بايد عجله نمود.
6- اگر گناهى از شخصى سرزد بايد در توبه عجله نمايد.

آتشی نمى سوزاند “ابراهیم” را

و دریایى غرق نمی کند “موسى” را

کودکی، مادرش او را به دست موجهاى “نیل” می سپارد

تا برسد به خانه ی فرعونِ تشنه به خونَش

دیگری را برادرانش به چاه مى اندازند

سر از خانه ی عزیز مصر درمی آورد

مکر زلیخا زندانیش می کند

اما عاقبت بر تخت ملک می نشیند

از این “قِصَص” قرآنى هنوز هم نیاموختی ؟!

که اگر همه ی عالم قصد ضرر رساندن به تو را داشته باشند

و خدا نخواهد نمی توانند

او که یگانه تکیه گاه من و توست !

پس

به “تدبیرش” اعتماد کن

به “حکمتش” دل بسپار

به او “توکل” کن

و به سمت او “قدمی بردار”

تا ده قدم آمدنش به سوى خود را به تماشا بنشینی