اغلب در جمع افرادی حضور داریم که با جملات به ظاهر امیدوارانه ی خود به ما آرامش می دهند. در حقیقت ما خودمان در جستجوی آرامش نیستیم بلکه هنگامی که با مشکلی مواجه می شویم، به افرادی پناه می بریم که می گویند: «تقصیر تو نیست!»

آنها ما را به اِشکال کار خود واقف نمیسازند، بلکه با این گونه جملات ما را فریب می دهند. حالا ما چرا باید خود را با شنیدن این جملات فریب دهیم؟ چرا نباید گاهی خود را مقصر بداینم و بر اساس آن در جست و جوی راهی باشیم که با مشکلاتمان «مقابله» کنیم؟!

عجیب ست که مردم چقدربرای مبارزه با شیطان تلاش میکنند!
اگر همین انرژی راصرف عشق ورزیدن به همنوعان خودکنند،
شیطان درتنهایی خودخواهد مُرد!

#هلن_كلر(نویسنده نابیناناشنوا ولال مادرزاد)

شجاع ترین فرد
کسی است که
اول عذرخواهی می‌کند

قوی ترین فرد
کسی است که
اول گذشت می‌کند

خوشحال ترین فرد
کسی است که
اول فراموش می‌کند

ببخشيد، یک سكه دوزاری داريد؟
میخواهم به گذشته ها زنگ بزنم!
به آن روزهای دور…
به دل های بزرگ،
به محل كار پدرم،
به جوانی مادرم،
به کوچه هاى كودكى،
به همبازی هاى بچگى…

میخواهم زنگ بزنم به دوچرخۀ خسته ام،
به مسیر مدرسه ام که خنده های مرا فراموش کرده،
به نیمکت های پر از یادگاری،
به زنگ هاى تفريح مدرسه،
به زمستانی که با زمین قهر نبود،
به بخارى نفتى که همۀ ما را با عشق دور هم جمع میکرد،
میدانم آن خاطره ها کوچ کرده اند…
میدانم …

آری ميدانم كه تو هم، دنبال سكه ميگردى !!
افسوس… هیچ سکه ای در هیچ گوشی تلفنی،
دیگر ما را به آن روزها وصل نخواهد کرد…
حيف…
صد افسوس که دوزاری مان بموقع نیفتاد !