مؤمنان قلابی و مدعیان ایمان، چون خودشان از ایمان لذت نبرده‌اند، طبیعتاً نتوانسته‌اند این لذت را به دیگران هم منتقل کنند لذا برای بقیۀ مردم، ایجاد سوءتفاهم کرده‌اند که «دین و ایمان، لذت ندارد!»

این خیلی ناراحت‌کننده است که مردم، ایمان را مفهومی لذت‌بخش و شورآفرین تلقی نمی‌کنند و برای رسیدن به لذت و هیجان، سراغ مفاهیم دیگری می‌روند.

اگر آدم‌ها از دین و ایمان، تلقی دیگری جز عشق‌بازی و لذت‌بری داشته باشند، این تلقی موجب می‌شود سراغ لذت‌های پَست و دمِ دستی دنیا بروند و خیلی کم لذت ببرند.

دلیل بسیاری از دین‌گریزی‌ها این است که برای مردم جا نیفتاده: «فقط ایمان است که می‌تواند انسان را به لذت، مستی و هیجان واقعی برساند» این یک حقیقت است؛ شعار نیست، ولی مؤمنان قلابی موجب شده‌اند که این حقیقت برای مردم جا نیفتد.